ذم الكلام وأهله - جـ ٢

BAB KETUJUH

BAB TENTANG PENGAGUNGAN AL-MUSTAFA (YANG TERPILIH - NABI MUHAMMAD) SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM TERHADAP AL-QURAN DAN LARANGAN BAGINDA DARIPADA PERDEBATAN MENGENAINYA

Telah mengkhabarkan kepada kami Ahmad bin Muhammad bin Mansur bin al-Husain dan Muhammad bin al-Qasim bin Zarayamahr di Naisabur, mereka berdua berkata: Telah mengkhabarkan kepada kami Ismail bin Nujaid, telah mengkhabarkan kepada kami Abu Muslim, telah menceritakan kepada kami Abdul Rahman bin Hammad al-Sya'ithi, telah menceritakan kepada kami Kahmas bin al-Hasan.

Dan telah mengkhabarkan kepada kami Abu Ya'qub, telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin Ahmad bin al-Azhar.

Dan telah mengkhabarkan kepada kami 'Ali bin Khumairawaih, telah menceritakan kepada kami Bisyir bin Muhammad al-Hafiz, mereka berdua berkata: Telah menceritakan kepada kami Muhammad bin 'Abdur Rahman al-Sami, telah menceritakan kepada kami Khalaf bin Hisyam, telah menceritakan kepada kami Khalid bin 'Abdullah.

Dan telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin al-Muntasir bin al-Abyad dan 'Abdur Rahman bin Muhammad al-Hinduani, mereka berdua berkata: Telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Zafar, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Mu'adz, telah menceritakan kepada kami 'Ali bin...

...Khasyram menceritakan kepada kami, 'Isa bin Yunus menceritakan kepada kami. Dan Ahmad bin Muhammad bin Fawrajah al-Zahid Abu Hamid mengkhabarkan kepada kami, Ma'ruf bin Ahmad al-Zahid mengkhabarkan kepada kami, Muhammad bin Muhammad bin al-Hasan menceritakan kepada kami, Raja' bin Abdullah menceritakan kepada kami, Malik bin Sulaiman menceritakan kepada kami, daripada al-Hayyaj bin Bistam.

Dan al-Husain bin Ishaq al-Sa'igh mengkhabarkannya kepada kami, Muhammad bin Ahmad al-Jarudi di Sijistan mengkhabarkan kepada kami, Ahmad bin 'Abdan di al-Ahwaz menceritakan kepada kami, Abdurrahman bin Ahmad bin Muhammad al-Musayyibi menceritakan kepadaku di Shiraz daripada naskhah asalnya, Abu al-Husain Ahmad bin Sulaiman al-Rahawi menceritakan kepada kami, Miskin bin Bukair menceritakan kepada kami, Harun bin Musa al-Nahwi menceritakan kepadaku, kesemua mereka daripada Muhammad bin 'Amru.

Dan Abu Ya'qub mengkhabarkan kepada kami, Muhammad bin Ahmad bin Hamzah mengkhabarkan kepada kami, Ahmad bin Muhammad bin Mahdi mengkhabarkan kepada kami, Ishaq bin Mansur menceritakan kepada kami, Yazid bin Harun menceritakan kepada kami, Muhammad bin 'Amru menceritakan kepada kami, daripada Abu Salamah, daripada Abu Hurairah Radhiyallahu 'Anhu (semoga Allah meredainya), beliau berkata...

Dan telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin Muhammad bin Abdullah, beliau berkata: Telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Abdullah, beliau berkata: Telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin Ishaq, beliau berkata: Telah menceritakan kepada kami Uthman bin Said, beliau berkata: Telah menceritakan kepada kami Abdullah bin Salih, bahawa Muawiyah telah menceritakan kepadanya, beliau berkata: Telah menceritakan kepadaku al-Hasan bin Jabir, bahawa beliau mendengar al-Miqdam bin Ma'di Karib radhiyallahu 'anhu (semoga Allah meredainya).

Dan Ibnu Mahdi berkata daripada al-Hasan bin Jabir al-Lakhmi, daripada al-Miqdam bin Ma'di Karib. Ibnu Wahb menambah: Beliau (al-Miqdam) adalah sahabat Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam. Mereka berkata: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bersabda.

Zaid bin al-Hubab berkata—dan ini adalah hadis riwayatnya—: Aku mendengar Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam mengharamkan beberapa perkara sehingga Baginda menyebutkan tentang keldai jinak, kemudian Baginda bersabda: (Hampir tiba masanya seorang lelaki yang duduk bersandar di atas pelaminnya (kerusi empuknya), lalu diceritakan kepadanya satu hadis daripada hadis-hadisku, maka dia berkata: Antara kami dan kalian ada Kitab Allah (Al-Quran). Apa sahaja yang kami dapati di dalamnya daripada perkara yang halal, maka kami menghalalkannya, dan apa sahaja yang kami dapati di dalamnya daripada perkara yang haram, maka kami mengharamkannya. Ketahuilah, sesungguhnya apa yang diharamkan oleh Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam adalah sama seperti apa yang diharamkan oleh Allah).

Diriwayatkan oleh Ibnu Majah dengan lafaznya, kecuali terdapat sedikit perbezaan pada sebahagian lafaz, dan sesungguhnya beliau telah meriwayatkan bahagian pertamanya.

... Ahmad bin Muhammad bin Yunus menceritakan kepada kami, 'Uthman bin Said menceritakan kepada kami, Zakaria bin Nafi' al-Ramli menceritakan kepada kami, daripada Nafi' bin 'Umar, daripada Ibnu Abi Mulaikah, daripada 'Urwah bin al-Zubair bahawa beliau berkata: "Telah sampai kepada kami hadis daripada orang-orang yang datang kepada kami bahawa solatlah Zohor empat rakaat, Asar empat rakaat, dan Maghrib tiga rakaat. Maka kami membenarkan mereka sebagaimana kami membenarkan mereka dalam perihal solat, sedangkan kami tidak melihat Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam (semoga selawat dan salam Allah ke atasnya). Maka adakah kami perlu kufur (ingkar) dengan perkara ini?"

244 - Al-Husain bin Muhammad mengkhabarkan kepada kami, al-'Abbas bin al-Fadhl mengkhabarkan kepada kami, Ahmad bin Najdah mengkhabarkan kepada kami, Said bin Mansur menceritakan kepada kami, Ibnu al-Mubarak menceritakan kepada kami, Ma'mar menceritakan kepada kami, daripada 'Ali bin Zaid, daripada Abi Nadhrah, daripada 'Imran bin Husain bahawa mereka sedang saling berbincang tentang hadis, lalu seorang lelaki berkata: "Tinggalkanlah kami daripada perkara ini (hadis) dan bawakanlah kepada kami Kitabullah (Al-Quran)." Maka 'Imran berkata: "Sesungguhnya engkau ini dungu! Adakah engkau mendapati di dalam Kitabullah perihal solat yang dijelaskan secara terperinci? Adakah engkau mendapati di dalam Kitabullah perihal puasa yang dijelaskan secara terperinci? Sesungguhnya Al-Quran ini telah menetapkan hukum-hakam tersebut, dan al-Sunnah (hadis) yang menafsirkan (menjelaskan) perkara itu."

245 - 'Ali bin Busyra mengkhabarkan kepada kami, Muhammad bin Ishaq al-Hafiz mengkhabarkan kepada kami, Muhammad bin Ahmad bin Ibrahim menceritakan kepada kami, 'Ali bin al-Husain bin al-Junaid menceritakan kepada kami...

{Dan apa yang diberikan oleh Rasul (Nabi Muhammad) kepadamu, maka ambillah ia} . Maka lelaki itu berkata: Sungguh mereka telah banyak (meriwayatkan) atas nama Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam.

249 - Telah menceritakan kepada kami Ismail bin Ibrahim, beliau berkata: Telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin Abdullah, beliau berkata: Telah menceritakan kepada kami al-Asam, beliau berkata: Telah mengkhabarkan kepada kami ar-Rabi', beliau berkata: Imam asy-Syafi'i telah ditanya: "Dengan perkara apakah sesuatu Khabar (hadis) itu dianggap tetap (sahih)?"

Maka beliau (asy-Syafi'i) menjawab: "Apabila seorang yang thiqah (dipercayai) meriwayatkan daripada orang yang thiqah (dipercayai) sehingga ia sampai (bersambung sanadnya) kepada Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam. Dan tidaklah ditinggalkan baginya satu hadis pun selama-lamanya kecuali jika terdapat satu hadis yang menyelisihi hadis yang lain, maka diambil riwayat yang paling tsabit (paling kuat kedudukannya). Atau salah satu daripadanya adalah mansukh (hukumnya telah dibatalkan), maka diamalkan dengan nasikh (dalil yang membatalkan hukum lama).

Dan sekiranya kedua-dua hadis itu setara (sama kuat), maka beralihlah kepada yang paling menyerupai Kitabullah (Al-Quran) dan Sunnah Nabi-Nya dalam hal-hal selain keduanya. Dan hadis Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam itu sudah mencukupi dengan sendirinya. Apabila diriwayatkan daripada orang yang selainnya (selain Rasulullah) satu hadis yang menyelisihinya (hadis Nabi), maka aku tidak akan menoleh kepadanya sama sekali. Dan hadis Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam itu adalah lebih utama. Sekiranya orang yang meriwayatkannya mengetahui bahawa riwayat tersebut menyelisihi Sunnah Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam, nescaya dia akan mengikutinya (Sunnah tersebut), insya-Allah."