Ulum Hadis Abad 6H Ada terjemahan
Ciri-Ciri Khas Musnad Imam Ahmad
خصائص مسند أحمد :: خصائص مسند الإمام أحمد
أبو موسى المديني (ت 0581هـ)
Baca kitab penuh →
Petikan terjemahan
Petikan awal daripada kitab ini. Baca keseluruhannya di aplikasi Pustaka Turath.
| خصائص مسند الإمام أحمد
Ciri-ciri Khas Musnad Imam Ahmad
[ج1 ص1] بسم الله الرحمن الرحيم
[ج1 ص1] Dengan nama Allah Yang Maha Pemurah lagi Maha Penyayang
| 1 ( رب يسر وأعن ) 1
1 (Tuhanku, permudahkanlah dan bantulah aku) 1
يا كريم برحمتك قال الشيخ عبد المنعم بن علي بن مفلح الحنبلي أخبرتني الشيخة الجليلة الأصيلة المسندة المعمرة أم عبد الله عائشة ابنة محمد بن عبد الهادي بن عبد الحميد بن عبد الهادي بن يوسف بن محمد بن قدامة المقدسي الصالحي إجازة منها قالت أنبأنا أبو عبد الله محمد بن أحمد بن تمام بن حسان الصالحي وغيره عن أبى العباس أحمد بن عبد الدائم بن نعمة المقدسي قال أخبرنا الحافظ أبو محمد عبد الغني بن عبد الواحد المقدسي سماعا قالت عائشة وأنبأتنا به عاليا بدرجة أم عبد الله زينب ابنة عبد الرحيم بن أحمد بن عبد الرحمن البجدي عن الحافظ ضياء الدين أبي عبد الله محمد بن عبد الواحد بن أحمد بن عبد الرحمن المقدسي قالا أنبأنا الحافظ أبو موسى محمد بن عمر بن أحمد بن عمر الأصبهاني المديني رحمه الله تعالى قال
Wahai Yang Maha Pemurah dengan rahmat-Mu. Berkata Syeikh Abdul Mun'im bin Ali bin Mufleh al-Hanbali: Telah memberitahu kepadaku Syeikhah yang mulia, yang berketurunan asal, yang memiliki sanad, yang lanjut usia, Ummu Abdullah Aisyah binti Muhammad bin Abdul Hadi bin Abdul Hamid bin Abdul Hadi bin Yusuf bin Muhammad bin Qudamah al-Maqdisi al-Salihi, secara ijazah daripadanya, katanya: Telah memberitahu kami Abu Abdullah Muhammad bin Ahmad bin Tammam bin Hassan bin al-Salihi dan selainnya, daripada Abul Abbas Ahmad bin Abdul Daim bin Ni'mah al-Maqdisi, katanya: Telah memberitahu kami al-Hafiz Abu Muhammad Abdul Ghani bin Abdul Wahid al-Maqdisi secara pendengaran (sama'), kata Aisyah: Dan telah memberitahu kami dengannya secara tinggi darjatnya Ummu Abdullah Zainab binti Abdul Rahim bin Ahmad bin Abdul Rahman al-Bajdi, daripada al-Hafiz Diya' al-Din Abu Abdullah Muhammad bin Abdul Wahid bin Ahmad bin Abdul Rahman al-Maqdisi, keduanya berkata: Telah memberitahu kami al-Hafiz Abu Musa Muhammad bin Umar bin Ahmad bin Umar al-Asbahani al-Madini rahimahullah taala, katanya:
الحمد لله الواسع المنعم المفضل المكرم العالم المعلم [ج1 ص9] الذي أحسن بدءا وغفر آخرا وصلواته على محمد المختار من خلقه وعلى آله
Segala puji bagi Allah Yang Maha Luas, Yang memberi nikmat, Yang mengutamakan, Yang memuliakan, Yang Maha Mengetahui, Yang mengajar [ج1 ص9] yang telah memperbaiki permulaan dan mengampuni kesudahan. Selawat-Nya ke atas Muhammad, yang terpilih daripada makhluk-Nya, dan ke atas keluarganya.
أما بعد فإن مما انعم الله علينا أن رزقنا سماع كتاب المسند للإمام الكبير إمام الدين أبى عبد الله أحمد بن محمد بن حنبل الشيباني رحمه الله تعالى فحصل لي والدي رحمه الله وجزاه عني خيرا إحضاري قراءته سنة خمس وخمسمائة على الشيخ المقرىء بقية المشايخ أبي علي الحسن بن الحداد وكان سماعه لأكثره عن أبي نعيم أحمد بن عبد الله الحافظ وما فاته منه قرىء عليه بإجازته له وأبو نعيم كان يرويه عن شيخه أبي علي محمد بن أحمد بن الحسن الصواف أبي بكر أحمد بن جعفر بن حمدان بن مالك القطيعي على ما تنطق فهرست مسموعاتي بخط والدي رحمه الله ثم قرأناه أجمع ببغداد على الشيخ الرئيس الثقة أبي القاسم هبة الله محمد بن عبد الواحد بن الحصين الشيباني من أصل سماعه إلا ما لم يكن عند شيخه عن أبي علي الحسن بن علي بن المذهب التميمي الواعظ عن أبي بكر [ج1 ص10] أحمد بن جعفر بن حمدان القطيعي عن عبد الله بن أحمد عن أبيه رحمهما الله تعالى
Amma ba'du: Sesungguhnya antara nikmat yang Allah kurniakan kepada kami ialah Dia memberi kami rezeki mendengar kitab al-Musnad milik Imam Besar, Imam Agama, Abu Abdullah Ahmad bin Muhammad bin Hanbal al-Syaibani rahimahullah taala. Maka ayahku rahimahullah — semoga Allah membalasnya dengan kebaikan daripadaku — telah menghadirkanku untuk membacanya pada tahun lima ratus lima (505H) di hadapan Syeikh al-Muqri', sisa para syeikh, Abu Ali al-Hasan bin al-Haddad. Pendengarannya (al-Haddad) bagi sebahagian besar kitab itu adalah daripada Abu Nu'aim Ahmad bin Abdullah al-Hafiz, dan apa yang terlepas daripadanya telah dibacakan kepadanya dengan ijazah baginya. Abu Nu'aim pula meriwayatkannya daripada gurunya, Abu Ali Muhammad bin Ahmad bin al-Hasan al-Sawwaf, [dan] Abu Bakr Ahmad bin Ja'far bin Hamdan bin Malik al-Qati'i, sebagaimana yang tercatat dalam fihrist (senarai) pendengaranku dengan tulisan tangan ayahku rahimahullah. Kemudian kami membacanya seluruhnya di Baghdad di hadapan Syeikh Utama yang thiqah (dipercayai), Abul Qasim Hibah Allah Muhammad bin Abdul Wahid bin al-Husain al-Syaibani, daripada naskhah asal pendengarannya, kecuali apa yang tidak ada pada gurunya, daripada Abu Ali al-Hasan bin Ali bin al-Muzahhab al-Tamimi al-Wa'iz, daripada Abu Bakr [ج1 ص10] Ahmad bin Ja'far bin Hamdan al-Qati'i, daripada Abdullah bin Ahmad, daripada ayahnya rahimahumallah taala.
ولعمري أن من كان قبلنا من الحفاظ يتبجحون بجزء واحد يقع لهم من حديث هذا الإمام الكبير على ما أخبرني الإمام الحافظ أستاذي أبو القاسم إسماعيل ابن محمد رحمه الله في إجازته لي قال أخبرنا أبو بكر بن مردويه قال كتب ألي أبو حازم العبدوي يذكر أنه سمع الحاكم أبا عبد الله عند منصرفه من بخارى يقول كنت عند أبي محمد المزني فقدم عليه إنسان علوي من بغداد وكان أقام ببغداد على كتابة الحديث فسأله أبو محمد المزني وذلك في سنة ست وخمسين وثلثمائة عن فائدته ببغداد وعن باقي إسناد العراق فذكر في جملة ما ذكر سمعت مسند أحمد بن حنبل رحمه الله تعالى من أبي بكر بن مالك في مائة جزء وخمسين جزءا فعجب أبو محمد المزني من ذلك [ج1 ص11] وقال مائة وخمسون جرءا من حديث أحمد بن حنبل كنا ونحن بالعراق إذا رأينا عند شيخ من شيوخنا جزءا من حديث أحمد بن حنبل قضينا العجب من ذلك فكيف في هذا الوقت هذا المسند الجليل فعزم الحاكم على إخراج الصحيحين ولم يكن عنده مسند إسحاق الحنظلي ولا مسند عبد الله بن شيرويه ولا مسند أبي العباس السراج وكان في قلبه ما سمعه من أبي محمد المزني فعزم على أن يخرج إلى الحج في موسم سنة سبع وستين فلما ورد في سنة ثمان وستين أقام بعد الحج ببغداد أشهرا وسمع جملة المسند من أبي بكر بن مالك وعاد إلى وطنه ومد يده إلى إخراج الصحيحين على تراجم المسند [ج1 ص12]
Demi umurku, sesungguhnya mereka yang sebelum kami daripada kalangan para hafiz berbangga-bangga dengan satu juzuk sahaja yang mereka peroleh daripada hadis Imam Besar ini, sebagaimana yang telah memberitahu kepadaku Imam al-Hafiz, guruku Abul Qasim Ismail bin Muhammad rahimahullah dalam ijazahnya kepadaku, katanya: Telah memberitahu kami Abu Bakr bin Mardawaih, katanya: Telah menulis kepadaku Abu Hazim al-Abdawi, menyebutkan bahawa dia mendengar al-Hakim Abu Abdullah ketika kepulangannya dari Bukhara berkata: Aku pernah berada di sisi Abu Muhammad al-Muzani, lalu datang kepadanya seorang lelaki Alawi dari Baghdad yang telah lama menetap di Baghdad untuk menulis hadis. Maka Abu Muhammad al-Muzani bertanya kepadanya — dan itu pada tahun tiga ratus lima puluh enam (356H) — tentang faedah (hasil) yang diperolehnya di Baghdad dan tentang baki sanad Iraq. Maka antara yang disebutkannya ialah: Aku mendengar Musnad Ahmad bin Hanbal rahimahullah taala daripada Abu Bakr bin Malik dalam seratus lima puluh juzuk. Maka Abu Muhammad al-Muzani hairan akan hal itu [ج1 ص11] dan berkata: Seratus lima puluh juzuk daripada hadis Ahmad bin Hanbal? Dahulu, ketika kami di Iraq, apabila kami melihat pada salah seorang guru kami satu juzuk daripada hadis Ahmad bin Hanbal, kami sudah menganggapnya sesuatu yang menakjubkan. Maka bagaimana pula pada zaman ini, Musnad yang agung ini? Maka al-Hakim pun berazam untuk mengeluarkan al-Sahihain, sedangkan dia tidak memiliki Musnad Ishaq al-Hanzali, tidak juga Musnad Abdullah bin Syirwaih, tidak juga Musnad Abul Abbas al-Sarraj. Dan dalam hatinya ada apa yang didengarnya daripada Abu Muhammad al-Muzani, maka dia berazam untuk keluar menunaikan haji pada musim tahun enam puluh tujuh (367H). Apabila dia tiba pada tahun enam puluh lapan (368H), dia menetap di Baghdad selepas haji selama beberapa bulan dan mendengar sebahagian besar al-Musnad daripada Abu Bakr bin Malik, lalu kembali ke negerinya dan menghulurkan tangannya untuk mengeluarkan al-Sahihain mengikut tajuk-tajuk (tarajim) al-Musnad. [ج1 ص12]
قال شيخنا الحافظ رحمه الله تعالى وفي هذه السنة مات ابن مالك في آخر السنة سنة ثمان وستين وأبو محمد المزني هذا من الحفاظ الكبار المكثرين
Berkata Syeikh kami al-Hafiz rahimahullah taala: Dan pada tahun ini mati Ibn Malik pada akhir tahun, tahun enam puluh lapan (368H). Abu Muhammad al-Muzani ini pula termasuk kalangan para hafiz besar yang banyak meriwayatkan.