Majlis

(ق88ب)

Dan telah mengkhabarkan kepada kami Abu Muhammad Abdullah bin Ahmad bin Muhammad bin Qudamah, katanya: telah memberitahu kepada kami Abu al-Fath Muhammad bin Abdul Baqi, katanya: telah memberitahu kepada kami Abu Abdullah Malik bin Ahmad al-Baniyasi, telah menceritakan kepada kami Abu al-Fath Muhammad bin Ahmad bin Muhammad bin Abi al-Fawaris al-Hafiz, secara imla' pada bulan Zulkaedah tahun empat ratus enam (406H):

1 - Telah memberitahu kepada kami Abu Bakar Muhammad bin Abdullah al-Syafi'i, telah menceritakan kepada kami Ja'far bin Muhammad bin al-Hasan al-Qadi, telah menceritakan kepada kami Sulaiman bin Abdul Rahman Abu Ayyub, telah menceritakan kepada kami al-Walid bin Muslim, telah menceritakan kepada kami Abdullah bin Zabar, telah menceritakan kepadaku Busr bin Ubaidillah, telah menceritakan kepadaku ayahku Idris al-Khaulani, katanya: Aku mendengar Abu al-Darda' berkata: Pernah berlaku perbantahan antara Abu Bakar dan Umar, lalu Abu Bakar membuat Umar marah, maka Umar berpaling daripadanya dalam keadaan marah, dan Abu Bakar mengikutinya meminta agar Umar memaafkannya, tetapi Umar tidak melakukannya sehingga dia menutup pintunya di hadapan Abu Bakar. Lalu Abu Bakar datang menghadap Rasulullah ﷺ — kata Abu al-Darda': ketika itu kami berada di sisi baginda (Nabi ﷺ) — maka Nabi ﷺ bersabda: "Adapun sahabat kamu ini, sungguh dia telah berkorban (mempertaruhkan kehormatan dirinya)." Kata Abu al-Darda': Kemudian Umar menyesal atas apa yang telah dilakukannya, lalu dia datang sehingga memberi salam dan duduk di sisi Rasulullah ﷺ, dan dia menceritakan kepada Rasulullah ﷺ tentang kejadian itu. Kata Abu al-Darda': Maka Rasulullah ﷺ pun marah, dan Abu Bakar terus berkata: "Wahai Rasulullah, akulah yang telah berlaku zalim." Maka Rasulullah ﷺ bersabda: "Adakah kamu semua hendak membiarkan sahabatku (untukku)?" Aku (Nabi ﷺ) berkata: "Wahai sekalian manusia, sesungguhnya aku adalah Rasulullah kepada kamu, lalu kamu berkata: Engkau berdusta, sedangkan Abu Bakar berkata: Engkau benar." Ini adalah hadis sahih yang dikeluarkan oleh al-Bukhari secara turun (sanad rendah) daripada Abdullah bin Muhammad, daripada Sulaiman bin Abdul Rahman, dan ia sampai kepada kami secara tinggi (sanad tinggi). [ج1 ص10]

2 - Telah mengkhabarkan kepada kami Abu Bakar bin Yusuf bin Khallad, telah menceritakan kepada kami Musa bin al-Hasan bin Abbas, telah menceritakan kepada kami Affan, telah menceritakan kepada kami Wuhaih, telah menceritakan kepada kami Daud bin Abi Hind, daripada Abu Nadhrah, daripada Abu Sa'id al-Khudri (ق89أ), katanya: "Ketika Rasulullah ﷺ wafat, para pemidato daripada kaum Ansar pun bangkit, sebahagian mereka berkata: Wahai sekalian kaum Muhajirin, sesungguhnya Rasulullah ﷺ apabila melantik seorang lelaki daripada kamu sebagai pemimpin, baginda sertakan bersamanya seorang lelaki daripada kami. Maka kami berpandangan bahawa urusan ini hendaklah dipimpin oleh dua orang: seorang daripada kamu dan seorang daripada kami. Maka para pemidato Ansar terus berturut-turut menyatakan hal itu, lalu Zaid bin Thabit bangkit dan berkata: Sesungguhnya Rasulullah ﷺ adalah daripada kaum Muhajirin, dan sesungguhnya imam itu hanyalah daripada kaum Muhajirin, dan kami adalah penolong-penolongnya sebagaimana kami dahulu penolong-penolong Rasulullah ﷺ. Maka Abu Bakar al-Siddiq bangkit dan berkata: Semoga Allah membalas kamu dengan kebaikan sebagai kaum, wahai sekalian Ansar, dan semoga Allah menetapkan kesetiaan kamu. Demi Allah, sekiranya kamu melakukan selain itu, nescaya kami tidak akan berdamai dengan kamu." Ini adalah hadis yang tinggi (sanad tinggi) dan gharib daripada hadis Daud bin Abi Hind, dan para perawinya semuanya thiqah (dipercayai). [ج1 ص11]

3 - Telah mengkhabarkan kepada kami Ahmad bin Yusuf, telah menceritakan kepada kami al-Harith bin Muhammad, telah menceritakan kepada kami Abdul Aziz bin Aban, telah menceritakan kepada kami Abdul Rahman bin Abi Bakar, telah menceritakan kepadaku ayahku, daripada Ubaid bin Umair, daripada Abu Bakar al-Siddiq, katanya: "Ketika Rasulullah ﷺ wafat, para sahabatnya berselisih pendapat. Sebahagian mereka berkata: Kuburkanlah baginda di al-Baqi'. Sebahagian yang lain berkata: Kuburkanlah baginda di perkuburan para sahabatnya. Maka Abu Bakar berkata: Keluarlah kamu semua, kerana tidak patut mengangkat suara di hadapan Rasulullah ﷺ sama ada ketika baginda hidup mahupun setelah baginda wafat. Lalu Ali berkata: Abu Bakar adalah orang yang dipercayai terhadap apa yang dibawanya. Maka Abu Bakar berkata: Rasulullah ﷺ telah berpesan kepadaku bahawa tidak ada seorang nabi pun yang wafat melainkan dikuburkan di tempat dia dicabut nyawanya." [ج1 ص12]

4 - Telah mengkhabarkan kepada kami Muhammad bin Abdullah al-Syafi'i, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ghalib, telah menceritakan kepada kami Saif, telah menceritakan kepada kami Sa'id bin Abi Arubah, telah menceritakan kepada kami Qatadah, daripada Sa'id bin al-Musayyib, daripada Abu Hurairah, daripada Abu Bakar al-Siddiq, daripada Nabi ﷺ (ق89ب) baginda bersabda: "Apabila Allah memberi makan kepada seorang nabi suatu pemberian, kemudian Dia mewafatkannya, maka pemberian itu menjadi milik orang yang memegang urusan selepasnya." [ج1 ص13]

5 - Telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Abdullah al-Syafi'i, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin al-Jahm al-Samari, telah menceritakan kepada kami Ya'la bin Ubaid, telah menceritakan kepada kami al-Hajjaj bin Dinar, daripada Muhammad bin Zakwan, daripada Syahr bin Hausyab, daripada Amr bin Abasah, katanya: Aku datang kepada Rasulullah ﷺ lalu aku bertanya: Siapa yang bersamamu dalam urusan ini? Baginda bersabda: "Orang merdeka dan hamba." Aku bertanya: Apakah Islam itu? Baginda bersabda: "Perkataan yang baik." Aku bertanya: Apakah iman itu? Baginda bersabda: "Sabar dan kemurahan hati." Aku bertanya: Islam yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Sesiapa yang kaum Muslimin selamat daripada lidah dan tangannya." Aku bertanya: Iman yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Akhlak yang baik." Aku bertanya: Solat yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Yang panjang qunutnya (berdirinya)." Aku bertanya: Hijrah yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Engkau meninggalkan apa yang dibenci oleh Tuhanmu." Aku bertanya: Jihad yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Sesiapa yang darahnya tertumpah dan kudanya cedera (dalam perjuangan)." Aku bertanya: Waktu yang manakah paling utama? Baginda bersabda: "Pertengahan malam yang terakhir, kemudian solat yang diwajibkan dan disaksikan (oleh malaikat) sehingga terbit fajar. Apabila fajar terbit, maka tahanlah diri daripada solat sehingga matahari terbit, kerana ia terbit di antara dua tanduk syaitan, dan sesungguhnya orang-orang kafir bersolat untuknya. Sehinggalah bayang-bayang berdiri seperti lembing, maka apabila demikian sehingga matahari condong. Apabila matahari telah condong, maka solat yang diwajibkan dan disaksikan (oleh malaikat) sehingga matahari terbenam. Apabila hampir terbenamnya, maka tahanlah diri daripada solat, kerana ia terbenam atau hilang di antara dua tanduk syaitan, dan sesungguhnya orang-orang kafir bersolat untuknya." [ج1 ص14]

6 - Telah mengkhabarkan kepada kami Ishaq bin Muhammad bin Ishaq, telah menceritakan kepada kami al-Hasan bin Muhammad bin Sa'id, telah menceritakan kepada kami Ziyad bin Bajir, telah menceritakan kepada kami Malik bin Su'air, telah menceritakan kepada kami al-A'masy, daripada Abu Salih, daripada Abu Hurairah, katanya: Rasulullah ﷺ bersabda: "Sesiapa yang menutup keaiban seorang Muslim, Allah akan menutup keaibannya di dunia dan akhirat. Sesiapa yang memudahkan seorang Muslim, Allah akan memudahkannya di (ق90أ) dunia dan akhirat. Allah sentiasa menolong hamba selagi hamba itu menolong saudaranya. Sesiapa yang lambat amalannya, maka keturunannya tidak akan mempercepatkannya. Sesiapa yang melepaskan seorang Muslim daripada satu kesusahan, Allah akan melepaskan daripadanya satu kesusahan daripada kesusahan-kesusahan hari kiamat. Sesiapa yang memaafkan seorang Muslim, Allah akan memaafkan kesalahannya pada hari kiamat." [ج1 ص15]