Tiga Majlis daripada Amali Ibn Mardawaih

Tiga Majlis daripada Amali

[ج1 ص1] Telah memberitahu kepada kami Syeikh al-Imam al-Sadr al-Kabir al-Alim Imaduddin Imamuddin Abu Muhammad Abdullah bin al-Hasan bin al-Husain Ibn Abi al-Sinan — semoga Allah memperbaiki taufiknya — di dalam masjidnya, semoga Allah memakmurkannya, di kota Mosul pada sembilan belas Zulkaedah tahun enam ratus lima. Beliau berkata: Telah memberitahu kepada kami Syeikh al-Imam Umdatuddin Abu Said Abdul Latif bin Abi Saad al-Baghdadi, dibacakan kepadanya di Mosul pada bulan Rabiulakhir tahun lima ratus lima puluh lima, beliau datang kepada kami, beliau berkata: Telah memberitahu kepada kami Syeikh Abu al-Muti' Muhammad bin Abdul Wahid bin Abdul Aziz al-Misri, secara bacaan kepadanya pada bulan Jamadilawal tahun empat ratus sembilan puluh tujuh. Telah memberitahu kepada kami Syeikh Abu Bakr Ahmad bin Musa bin Mardawaih al-Hafiz, secara imla' di rumahnya pada tahun empat ratus sepuluh. [ج1 ص105]

1. Telah menceritakan kepada kami Abu Muhammad Abdullah bin Ishaq bin Ibrahim al-Baghawi, telah menceritakan kepada kami Abu Said Abdurrahman bin Muhammad bin Mansur al-Harithi, telah menceritakan kepada kami Yahya bin Said al-Qattan. Dan telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Muhammad bin Ziyad, telah menceritakan kepada kami Yahya bin Abi Talib, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ubaid al-Tanafisi. Kedua-duanya berkata: Telah menceritakan kepada kami Ismail bin Abi Khalid, telah menceritakan kepada kami Qais bin Abi Hazim. Dan telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ali bin Dahim, telah menceritakan kepada kami Ibrahim bin Ishaq bin Abi al-Anbas dan Ahmad bin Abi Hazim bin Abi Gharzah. Mereka semua berkata: Telah menceritakan kepada kami Ja'far bin Aun dan Ya'la bin Ubaid, daripada Ismail bin Abi Khalid, daripada Qais bin Abi Hazim, daripada Khabbab bin al-Aratt radhiallahu anhu, beliau berkata: Kami mengadu kepada Rasulullah ﷺ ketika baginda sedang berbaring dengan menggunakan burdahnya sebagai bantal di bawah naungan Kaabah. Kami berkata kepada baginda: Tidakkah tuan memohon pertolongan untuk kami? Tidakkah tuan berdoa untuk kami? Baginda bersabda: Sesungguhnya orang-orang sebelum kamu, seseorang daripada mereka diambil lalu digali lubang di bumi untuknya dan dimasukkan ke dalamnya, kemudian didatangkan gergaji lalu diletakkan di atas kepalanya dan digergaji menjadi dua, namun hal itu tidak memalingkannya daripada agamanya. Dan disikat dengan sikat-sikat besi pada daging atau urat di bawah tulangnya, namun hal itu tidak memalingkannya daripada agamanya. Demi Allah, urusan ini pasti akan disempurnakan sehingga seorang penunggang boleh berjalan dari Sanaa ke Hadramaut tanpa takut kecuali kepada Allah Azza wa Jalla, dan serigala terhadap kambingnya. Tetapi kamu semua tergesa-gesa. Ini lafaz Yahya bin Said al-Qattan. 0 [ج1 ص106] [ج1 ص107]

2. Telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Muhammad bin Ziyad, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin al-Jahm bin Harun al-Samari, telah menceritakan kepada kami Ya'la bin Ubaid. Dan telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ali bin Dahim, telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Hazim bin Abi Gharzah, telah memberitahu kepada kami Ya'la bin Ubaid, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ishaq, daripada Nafi', daripada Ibn Umar, beliau berkata: Rasulullah ﷺ bersabda: Ketahuilah, setiap kamu adalah pemimpin dan setiap kamu bertanggungjawab atas apa yang dipimpinnya. Seorang lelaki bertanggungjawab atas ahli keluarganya, seorang wanita bertanggungjawab atas ahli rumahnya, seorang hamba bertanggungjawab atas harta tuannya, dan seorang imam adalah pemimpin atas manusia. Setiap kamu adalah pemimpin dan setiap kamu bertanggungjawab atas apa yang dipimpinnya. [ج1 ص108]

3. Telah menceritakan kepada kami Abu Ahmad Ishaq bin Muhammad bin Ali bin Khalid al-Muqri' al-Kufi, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ali bin Affan al-Amiri, saudara al-Hasan, telah menceritakan kepada kami al-Hasan bin Atiyyah, telah menceritakan kepada kami Abu Ma'syar, daripada Muhammad bin Kaab, daripada Abu Bakr bin Abdurrahman, daripada al-Miswar bin Makhramah radhiallahu anhu, beliau berkata: Rasulullah ﷺ bersabda: Sebaik-baik doa adalah doa pada hari Arafah, dan sebaik-baik apa yang dibawa oleh para nabi sebelumku adalah La ilaha illallah. [ج1 ص111]

4. Telah menceritakan kepada kami Abu al-Husain Ahmad bin Uthman bin Yahya al-Adami, telah menceritakan kepada kami al-Abbas bin Muhammad al-Duri, telah menceritakan kepada kami Abu Ghassan Malik bin Ismail al-Nahdi, telah menceritakan kepada kami Zuhair iaitu Ibn Muawiyah, telah menceritakan kepada kami Amr bin Qais, daripada Amr bin Murrah, daripada Abu al-Bakhtari, daripada Abu Said al-Khudri, beliau merafa'kannya kepada Nabi ﷺ, baginda bersabda: Janganlah seseorang daripada kamu memandang remeh sesuatu perkara yang kerana Allah ada padanya pendirian untuk dikatakan, iaitu dia berkata tentangnya, lalu Allah Azza wa Jalla membangkitkannya pada hari kiamat dan berfirman: Apa yang menghalangmu apabila engkau melihat demikian dan demikian untuk tidak berkata? Lalu dia menjawab: Wahai Tuhanku, aku takut. Maka Allah berfirman: Kepada-Ku sepatutnya engkau lebih takut. [ج1 ص114]

5. Telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Ali bin Dahim, telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Hazim bin Abi Gharzah, telah menceritakan kepada kami Ya'la bin Ubaid, telah menceritakan kepada kami Aban bin Ishaq, daripada al-Sabbah bin Muhammad, daripada Murrah al-Hamdani, daripada Abdullah bin Mas'ud, beliau berkata: Rasulullah ﷺ bersabda: Sesungguhnya Allah Azza wa Jalla telah membahagikan antara kamu akhlak kamu sebagaimana Dia membahagikan antara kamu rezeki kamu. Dan sesungguhnya Allah Taala memberi dunia kepada sesiapa yang Dia cintai dan yang tidak Dia cintai, tetapi Dia tidak memberi agama kecuali kepada sesiapa yang Dia cintai. Maka sesiapa yang Allah berikan agama kepadanya, sesungguhnya Dia telah mencintainya. Demi Zat yang jiwaku berada di tangan-Nya, tidaklah seseorang hamba itu berserah diri sehingga hatinya dan lidahnya berserah diri, dan tidaklah dia beriman sehingga jirannya merasa aman daripada kejahatannya. Mereka bertanya: Wahai Rasulullah, apakah kejahatannya? Baginda bersabda: Kezaliman dan penganiayaannya. Dan tidaklah seseorang hamba memperoleh harta haram lalu dia bersedekah daripadanya, maka sedekah itu diterima daripadanya, dan tidaklah dia membelanjakannya lalu diberkati baginya padanya, dan tidaklah dia meninggalkannya di belakangnya melainkan ia menjadi bekalan ke neraka. Sesungguhnya Allah Azza wa Jalla tidak menghapuskan keburukan dengan keburukan, tetapi Dia menghapuskan keburukan dengan kebaikan. Sesungguhnya yang buruk tidak menghapuskan yang buruk. [ج1 ص118]

6. Telah menceritakan kepada kami Ahmad bin Kamil bin Khalaf, telah menceritakan kepada kami Abdullah bin Ruh al-Madaini, telah menceritakan kepada kami Sallam bin Sulaiman al-Madaini, telah menceritakan kepada kami Muhammad bin Talhah, daripada Zubaid al-Yami, daripada Murrah, daripada Abdullah bin Mas'ud, daripada Nabi ﷺ. Dan telah menceritakan kepada kami Abdul Baqi bin Qani' bin Marzuq, telah menceritakan kepada kami Junayd bin al-Hakim dan Salih bin Muqatil Ibn Salih, kedua-duanya berkata: Telah menceritakan kepada kami Isa bin Yunus, daripada Sufyan al-Thawri, daripada Zubaid, daripada Murrah, daripada Abdullah bin Mas'ud radhiallahu anhu, beliau berkata: Rasulullah ﷺ bersabda: Sesungguhnya Allah telah membahagikan antara kamu akhlak kamu sebagaimana Dia membahagikan antara kamu rezeki kamu. Dan sesungguhnya Allah Azza wa Jalla memberi harta kepada sesiapa yang Dia cintai dan yang tidak Dia cintai, tetapi Dia tidak memberi iman kecuali kepada sesiapa yang Dia cintai. Maka sesiapa daripada kamu yang bakhil dengan hartanya untuk dibelanjakan, dan takut kepada musuh untuk berjihad menghadapinya, dan takut kepada malam untuk beribadah padanya, maka hendaklah dia memperbanyakkan kalimah-kalimah ini: Subhanallah, walhamdulillah, wa la ilaha illallah, wallahu akbar. Tidak mengapa bagimu dengan mana-mana satu daripadanya engkau memulakan. [ج1 ص120]