Keyakinan

[ج0 ص0]

1 - Telah mengkhabarkan kepada kami al-Hafiz an-Nassabah Abu Muhammad Abdul Mu'min bin Khalaf ad-Dimyati, sedang aku hadir pada usia empat tahun, katanya: Telah mengkhabarkan kepada kami Syeikh yang soleh Abu al-Hasan Ali bin Abi Abdullah bin

[ص: 30]

Abi al-Hasan al-Baghdadi al-Azji, dengan bacaanku kepadanya di Kaherah dan secara pendengaran, katanya: Telah mengkhabarkan kepada kami Syeikhah yang penulis, Fakhr an-Nisa' Syuhdah binti Ahmad bin al-Faraj bin Umar al-Abri, dengan bacaan kepadanya sedang aku mendengar daripadanya pada tahun 572H. Dan aku membaca kepada Abu al-Hasan Ali bin Abdul Latif bin Yahya bin Ali bin Khaththab ad-Dainuri asal, kemudian al-Baghdadi yang dikenali dengan Ibn al-Khaimi di Darb Dinar as-Saghir, timur Baghdad, daripada Syuhdah, katanya: Telah mengkhabarkan kepada kami asy-Syarif an-Naqib Abu al-Fawaris Tharadz bin Muhammad bin Ali an-Narsi, katanya: Telah mengkhabarkan kepada kami Abu al-Husain Ali bin Muhammad bin Abdullah bin Bisyran al-Mu'addil, katanya: Aku membaca kepada Abu Ali al-Husain bin Shafwan al-Bardza'i sedang kitabnya (al-Bardza'i) diperhatikan pada bulan Muharram tahun 340H, lalu dia mengakuinya, katanya: Telah menceritakan kepada kami Abdullah bin Muhammad Ibn Abi ad-Dunya,

[ص: 31]

telah menceritakan kepada kami Ali bin al-Ja'd, telah menceritakan kepada kami Syu'bah, daripada Yazid bin Khumair, katanya: Aku mendengar Sulaim bin Amir menceritakan, daripada Ausath bin Ismail bin Ausath, dia mendengar Abu Bakar as-Siddiq radhiallahu anhu berkata selepas kewafatan Rasulullah ﷺ setahun: Rasulullah ﷺ berdiri di hadapan kami pada tahun pertama di tempat berdiriku ini, sabdanya (Nabi ﷺ): "Kemudian Abu Bakar rahimahullah menangis, lalu katanya:

"Hendaklah kamu berpegang dengan kejujuran; kerana sesungguhnya ia bersama kebaikan, dan kedua-duanya di dalam syurga. Dan jauhilah kamu daripada pendustaan, kerana sesungguhnya ia bersama kejahatan, dan kedua-duanya di dalam neraka.

Dan mintalah kepada Allah akan kesejahteraan (al-mu'afah); kerana sesungguhnya tidak diberikan kepada seseorang sesuatu pun selepas keyakinan yang lebih baik daripada kesejahteraan. Janganlah kamu saling memutuskan hubungan, jangan saling membelakangi, jangan saling hasad-mendengki, dan jadilah kamu hamba-hamba Allah yang bersaudara." [ج0 ص0]